espaguetis de mar

Espaguetes de mar

Receita sen glute de Lidia Filgueira de «Disfruta Sin Gluten» para Benboa.

INGREDIENTES 
  • Espaguetes sen glute
  • 1 cenoria 
  • 1 dente de allo
  • Alga espagueti de mar
  • Berberechos
  • Pan relado sen glute
  • AOVE, sal e limón
ELABORACIÓN
  1. – Hidratar o alga en auga durante 30 minutos. Escorrer e reservar.
  2. – Cun pelador, pelar a cenoria e cortar en tiras. Cortar as tiras (ao longo) á metade.
  3. – Cocer os espaguetes en auga con sal. Escorrer e reservar.
  4. – Facer os berberechos ao vapor. Separar o berberecho da casca e engadir unhas pingas de limón.
  5. – Partir un dente de allo, sofritir e engadir o alga e a cenoria. Cando estean tenros, agregar unha cullerada de pan relado sen glute.
  6. – Incorporar os berberechos e os espaguetes e servir.
Para esta receita utilicei pasta de millo e arroz. O alga espaguete de mar é rica en ferro, vitaminas do grupo B e minerais como calcio, fósforo e potasio. A súa combinación cos berberechos potencia o sabor a mar deste prato, intenso e delicioso.

¿Dúbidas, resultados, agradecementos? Anímate a deixar un comentario nesta receita de Lidia!

 

A nosa colaboradora é Lidia Filgueira de…

"Disfruta sin gluten"

Chámome Lidia e non, non teño formación en cociña. Estudei Dereito, mais deléitome creando receitas naturais e saudables que intento sexan sinxelas e rápidas.

Diagnosticáronme a celiaquía hai case 40 anos. Dende entón, e a pesar dos poucos productos e do escaso coñecemento que había, a miña nai sempre se preocupou por atopar receitas sen glute. Gústame a cociña galega e utilizo produtos locais e de tempada. Tamén innovo con diferentes texturas e alimentos sen glute.

Agardo que vos animedes a cociñar e que o resultado vos pareza delicioso. 

BATALLA DE OLIVEIROS CON FIERABRAS NO CAMPO DAS DUNAS. III Parte

Textos de Domingo Regueira inspirado por unha anciá de Sirves que lle falou dunha batalla alí ocorrida e que ela descubriu nun libro que lle trouxo seu pai da Arxentina. Referencias da batalla atopadas no Códice Calixtinus.
Lugar: Campo das Dunas
Olveira – Bretal – Sirves- RIBEIRA, 777 (ano máis, ano menos)

 

PARTE III

[lease en prosa]

Mas el Grande Carlo Magno
se empezó a armar al momento
para ir a la batalla;
pero el buen Conde Oliveros,
que se hallaba mal herido
y ya estaba casi bueno,
cuando supo la cuestión,
llamó a Guarín su escudero,
diciendo que le armase,
haz lo que te mando presto,

Apoiado nun bastón, dunha rama de sobreira, parecía o crego coxo da touta de Oliveira

y así que se vido armado,
saltó de la cama al suelo,
estirando los brazos,
y manejando los miembros,
por ver si firmes estaban,
y para mas pruebas de ello
saltó dentro de la sala
un salto que le midieron
veinticinco pies de alto;
pero al caer al suelo
se la abrieron las heridas,
y la purpura vertiendo
mandó traer al caballo,
y asi que lo vió compuesto,
sin poner mano en la silla,
de un brinco montó ligero,
fue donde esta Carlo Magno,
estas palabras diciendo:

Muy poderoso Señor,
hoy llega este Caballero
pidiendote por merced,
le otorgueis su pedimento,
y Carlo Magno responde:
pide que te lo concedo,
le respondió: Gran Señor,
hoy vuestra licencia espero
para ir a la campaña:
eso no te lo concedo
por que si bueno estubieras
no tuviera ningún duelo.
Guarín que está presente,
con sus dañados intentos
le replicó: Gran Señor,
no es de nobles Caballeros,
el revocar las palabras,
sino mantenerse en ello,
y Carlo Magno responde
con el rostro algo severo:
tu tienes malas entrañas,
pero al fin saldrá Oliveros,
y mira que si fenece,
dareis satisfacción de ello;
le concedió la licencia,
y le despidió ligero,

 

 

 

Aí vai o pobre Oliveiros, diplomaticamente despachado, con febres que ó tolean e o corpo suturado, a espada sen afiar, e o casco esnaquizado, o escudo abolado e o galdrapo rachado, pa enfrontarse o mastodonte, ladrón de obxectos sagrados…

 

se salió al campo gustoso,
y dando en el un paseo,
llego donde el turco estaba,
estas palabras diciendo:
Pagano empieza a armar,
mira que yo solo vengo
a mantener en batalla
todo cuanto estas diciendo,
y que no han de ser tus obras,
conforme tienes los fieros,
que con la ayuda de Dios
dentro de muy poco tiempo
te he de llevar maniatado
a mi Señor, y mi dueño.

El levantó la cabeza
y vió un hombre tan pequeño
y tan sin pelo de barba,
que traia tanto eresto.
Ve y dile a tu Carlo Magno,
que tengo por menosprecio
de emplear en ti mis armas
que eres muy niño pequeño.
Oliveiros ofendido,
le respondió, así diciendo:
si en levantarte te tardas,
como villano te hiero,
y amenazó con la lanza,
y Fierabrás a este tiempo,
se puso en pie vigilante,
estas palabras diciendo:

Si he de pelear contigo,
dime tu nombre primero,
tu calidad y nobleza,
Que si no eres Caballero,
aunque te venza en batalla,
poco galardón espero.
Le replicó luego al punto;
dime tu estado primero;
yo te lo diré al instante:
Sabrás que es mi nombre mesmo
Fierabrás de Alexandria,
al que a nadie tubo miedo.
Pues yo me llamo Guarín,
y soy nuevo Caballero,
la primera vez armado,
y solo por eso vengo
a ganar honor, y fama
con la victoria que espero.

¡A ganar honor y fama?

Fierabrás le dice amigo
Engañado estás en eso,
porque si yo no tuviera
piedad de ti, ha mucho tiempo,
que te hubiera dado muerte
como a inocente Cordero.
Ve, y dile a tu Carlo Magno
que me envie aquí a Oliveros,
y al valeroso Roldan,
que deseo el conocerlos:
Oliveros dice, amigo
juzgo que me teneis miedo,
según la prosa que gastas,
y dexas pasar el tiempo,
yo de ninguna manera
no me voy de aqueste puesto,
si no te vuelves Cristiano,
ó te llevo prisionero.

O seguinte martes continuaremos coa batalla, suscríbete a listaxe «Todas as novas» do noso blogue para recibila no teu correo!

Quero recibir información da listaxe de:

¡Non enviamos spam! Lee a nosa Política de Privacidade.

"Arqueoloxia Barbanza"

Domingo Regueira defínese a si mesmo como un chapuzas artístico ou trapalleiro literario. Publica regularmente no seu perfil persoal de facebook e podes seguilo na súa páxina «Arqueoloxía Barbanza» onde atoparás mais do seu interesante traballo de investigación arqueolóxica da nosa contorna. Ademais, os seus contos actuais, cargados de sarcasmo, son publicados en La Voz de Galicia (sección Barbanza). Tamén é colaborador no blogue da Asociación Barbantia «Café Barbantia» e a miúdo debuxa. Unha das exposicións mais recentes foi no Museo Valle-Inclán da Pobra do Caramiñal onde presentou unha serie de negras ilustracións sobre a obra do autor do esperpento.

Cinco vilas mariñeiras con encanto que visitar no Barbanza

Autor/a: Alba Campillo Gómez

O Barbanza é unha comarca galega situada no suroeste da provincia da Coruña, na parte coruñesa das Rías Baixas, polo que tamén é coñecida como Arousa Norte. Nos catro concellos que compoñen esta bisbarra (A Pobra do Caramiñal, Boiro, Rianxo e Ribeira) podemos atopar todo tipo de recursos e produtos turísticos, entre os cales destacan aqueles relacionados coa cultura mariñeira de Galicia: o chamado turismo mariñeiro. Neste artigo centrarémonos en destacar cinco lugares que non te podes perder se visitas O Barbanza.

1. CORRUBEDO

Como non podía ser doutra forma, a tradición pesqueira da zona plásmase na existencia
de diversas vilas mariñeiras con moito encanto. A primeira que destacaremos é Corrubedo, onde se atopa o primeiro dos locais de Benboa. Esta vila de gran tradición pesqueira está situada no concello de Ribeira, preto do parque natural do complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán, un dos tesouros naturais máis prezados da provincia. Ao outro lado de Corrubedo atopamos o seu faro, que dende o século XIX protexe a entrada á ría de Arousa dende a súa unión co impetuoso océano Atlántico, sendo o punto máis ao oeste da península do Barbanza.

O faro de Corrubedo é unha imaxe das mais  representativas da vila mariñeira.

2. PALMEIRA

Seguindo a liña da costa cara ao interior da ría, atopámonos con Palmeira, outro enclave cuxa identidade vira en torno ao mar e no que a industria conserveira deixou unha gran pegada. Polas rúas da vila pódese dar un agradable paseo apreciando as súas típicas casas mariñeiras, e no seu porto eríxese a estatua ao emigrante, mirando cara América, honrando a todos eses galegos que un día tiveron que tomar outro camiño para seguir coas súas vidas.

Antiga imaxe do porto de Palmeira antes da construcción do Eitón. Foto: Arqueoloxía Barbanza

Antiga foto do Porto de Palmeira. Foto de: Arqueoloxía Barbanza en facebook

3. POBRA DO CARAMIÑAL

Pasando ao seguinte destino, sobre A Pobra do Caramiñal podemos dicir que constitúe un dos principais recursos turísticos da comarca. Xurdiu como froito da unión entre as localidades de A Pobra do Deán e a Vila do Caramiñal, e aquí o sector conserveiro e da salgadura tivo tamén o seu impacto. Como vestixio dos comezos desta industria na zona, podemos pasear polo chamado Barrio dos Cataláns, preto tamén do Paseo do Areal, situado en pleno casco urbano da vila. Estando de paso por A Pobra tampouco podemos perdernos as espectaculares vistas sobre a ría que nos ofrece o miradoiro da Curota ou a experiencia acuática que é posible desfrutar nas piscinas naturais do río Pedras.

Antiga foto do Porto de Palmeira. Foto de: Arqueoloxía Barbanza en facebook

Antiga imaxe do Barrio dos Cataláns en A Pobra do Caramiñal. Foto: Arqueoloxía Barbanza

4. CABO DE CRUZ

Cabo de Cruz, no concello de Boiro, é outro lugar de visita obrigada se queres mergullarte na tradición mariñeira do Barbanza. Esta pequena vila presenta vinculación co mar xa dende a prehistoria, conserva ademais un dos peiraos máis antigos de toda a ría e vive na actualidade principalmente da acuicultura. Ademais desta importante identidade mariñeira, que se pode palpar ao percorrer as súas rúas, tamén destaca a relevancia do turismo náutico ligado ao seu porto deportivo e club náutico.

Antiga foto do Porto de Palmeira. Foto de: Arqueoloxía Barbanza en facebook

5. RIANXO

Finalmente, destacamos tamén a localidade de Rianxo, onde o marisqueo e a pesca conforman un dos pilares da súa economía. Aquí, a cultura mariñeira da comarca do Barbanza e da ría de Arousa recóllese no Museo do Mar de Rianxo e na Aula Activa do Mar, ambas pertencentes ao proxecto “Rianxo, o mar feito tradición” do concello, co fin de resaltar a identidade e patrimonio cultural marítimo. E para pechar este camiño pola ribeira norte da ría de Arousa, rematamos con outra vista panorámica da comarca imprescindible se visitas O Barbanza: o recentemente inaugurado miradoiro Pico da Muralla.

Antiga foto do Porto de Palmeira. Foto de: Arqueoloxía Barbanza en facebook

Foto do Miradoiro Pico da Muralla, Rianxo. Foto: barbanzarousa.gal

 

En definitiva, este percorrido dende a bravura do Atlántico, na boca da ría de Arousa, ata as calmadas augas da desembocadura do río Ulla permitirá mergullarse na esencia mariñeira do Barbanza.

 

Aportacións, suxerencias, agradecementos…? Anímate a deixar un comentario neste artigo de Alba!

 

ALBA CAMPILLO Gomez

O meu nome é Alba e recentemente gradueime en Turismo e Ciencias Empresariais pola Universidade da Coruña.

Actualmente son guía turística nun museo, onde comecei compaxinando o final dos meus estudos e a realización dos meus traballos de fin de grao co labor de guía.

Son de A Coruña, pero a miña familia materna é do Barbanza, polo que sempre sentín un grande apego á cultura mariñeira, motivo polo cal nun dos mencionados traballos centreime en estudar o turismo mariñeiro desta zona, como unha maneira de dar visibilidade e poñer en valor este tipo de turismo tan arraigado á cultura marítima galega.

Suscríbete a listaxe «Todas as novas» do noso blogue para recibir as novidades en turismo mariñeiro no teu correo!

Quero recibir información da listaxe de:

¡Non enviamos spam! Lee a nosa Política de Privacidade.