Showing 22 Result(s)

BATALLA DE OLIVEIROS CON FIERABRAS NO CAMPO DAS DUNAS. II Parte

Textos de Domingo Regueira inspirado por unha anciá de Sirves que lle falou dunha batalla alí ocorrida e que ela descubriu nun libro que lle trouxo seu pai da Arxentina. Referencias da batalla atopadas no Códice Calixtinus.

 

Lugar: Campo das Dunas
Olveira – Bretal – Sirves- RIBEIRA, 777 (ano máis, ano menos)

 

[lease en prosa]

Fierabrás alpetrechado, sae da cabalo o campo berrando con ton desafiante, insolente e ameazante, ó estilo dos <<Petriz, descendentes da nobreza indíxena galega, que levan nos cromosomas a milenaria herdanza de ríos de sangue, xenocidios, brutalidade, arrogancia e vaidade>>. Vamos. Que todo é deles, e a democracia é un entretemento para contentar as masas, facéndolles crer que teñen algúns dereitos.

Autografo de Carlomagno. O emperador só debuxaba o cadrado central, completando o resto os seus secretarios

Se aparejó Fierabrás,
y trajo consigo luego
diez mil hombres a peón,
dejándoles encubiertos;
con esto se entró en el Real,
en altas voces diciendo:
A dónde estás Carlo Magno,
que hoy un solo Caballero
viene a pedirte campaña,
envíame aquí a Oliveiros,
o al valeroso Roldan,
que yo hasta seis espero,
y les mantendré batalla,
hasta que te de fin de ellos.
Viendo que nadie salía,
determinado y soberbio
se tendió al pie de un árbol,
y se desarmo al momento,
y tendido como estaba
decía con gritos fieros:

….

 

Si Fierabrás era un animal, o Carlomagno tampouco lle negaba pares, pois segundo sabemos, polo arcebispo de Reims, medía oito pes de alto; pero dos del, a cabeza palmo e medio, e como ascuas de león, describía os ollos, que cando se encabuxaba, ós cabalos espantaba.

Pero Carlo Magno oyó
del bárbaro aquestos ecos,
a Ricarte Normandía,
la preguntó así diciendo:

Quies aquese pagano,
que desatinado, y ciego
nos está desafiando
a cuantos hay en el Reino?
Ricarte dijo: Señor,
ese noble Caballero,
es hijo del Almirante,
y agigantado en su cuerpo,
aquel que se metió en Roma
con notable atrevimiento
robó las Santas Reliquias,
por quien tanto padecemos.
Mandó llamar a Roldan,
estas palabras diciendo:

Sobrino del alma mía
a ti te toca el empeño,
el salir a la demanda
con ese bárbaro fiero,
y Roldan dijo: Señor,
ni yo, ni mis compañeros
no hemos de salir ninguno,
pues bien sabéis por cierto
cuando la escena pasada
de aquellos recios encuentros,
nos dijistes en la mesa:
los ancianos Caballeros
hoy han ganado la fama,
y a esos le toca primero
el salir a la demanda;

Como vedes, o Roldan, cuestionou con Carolus a súa vez na saída, encoraxouse o monarca e lanzoulle unha manopla, que lla esparrou na cara e sangraba pola boca. Endemoñado Roldan, botou man á espada, pero nun tris razoou, e depuxo a enganchada. —¡E coidado coa espada de Roldan! Que segundo Turpín contaba, Durandarte se chamaba, e no puño remataba, coa punta de unha lanza, que ferira a Xesús, cando da cruz colgaba.

O seguinte martes continuaremos coa batalla, suscríbete a listaxe «Todas as novas» do noso blogue para recibila no teu correo!

Quero recibir información da listaxe de:

¡Non enviamos spam! Lee a nosa Política de Privacidade.

"Arqueoloxia Barbanza"

Domingo Regueira defínese a si mesmo como un chapuzas artístico ou trapalleiro literario. Publica regularmente no seu perfil persoal de facebook e podes seguilo na súa páxina «Arqueoloxía Barbanza» onde atoparás mais do seu interesante traballo de investigación arqueolóxica da nosa contorna. Ademais, os seus contos actuais, cargados de sarcasmo, son publicados en La Voz de Galicia (sección Barbanza). Tamén é colaborador no blogue da Asociación Barbantia «Café Barbantia» e a miúdo debuxa. Unha das exposicións mais recentes foi no Museo Valle-Inclán da Pobra do Caramiñal onde presentou unha serie de negras ilustracións sobre a obra do autor do esperpento.

BATALLA DE OLIVEIROS CON FIERABRAS (O BRAZO FEROZ) NO CAMPO DAS DUNAS. I Parte

Textos de Domingo Regueira inspirado por unha anciá de Sirves que lle falou dunha batalla alí ocorrida e que ela descubriu nun libro que lle trouxo seu pai da Arxentina. Referencias da batalla atopadas no Códice Calixtinus.

 

Lugar: Campo das Dunas
Olveira – Bretal – Sirves- RIBEIRA, 777 (ano máis, ano menos)

 

[lease en prosa]

Dende a lomba que separa Olveira de Corrubedo, dirixía Carlomagno a loita co sarraceno, cun exercito miúdo, responsos e padrenuestros, caían mouros a ducias, a centos e a milleiros. Cos Doce Pares de Francia, como lobos carniceiros, voaban testas e turbantes a cada golpe certeiro.

Sobre esta mítica lomba tamén poden contemplar, a teofánica marca, que Carolus mandou gravar, co motivo da batalla en este campo dunar, para derrotar ó inimigo que facía tanto mal; roubando e matando, secuestrando e torturando, nunca se veu nada igual.

Comeza o romance de Juan José López case fiel. Case…

Suenen Cajas y Clarines,
y sonoros instrumentos
en acordes consonancias
por los espacios del tiempo,
para dar claras noticias
del caso más estupendo,
la más reñida batalla,
y los más recios encuentros,
que hubo entre espada y lanza,
mano a mano y cuerpo a cuerpo.

Con febre españoleira e vocación bieiteira , aínda poden escoitar, as ovacións que soltaban, árabes e cristiáns, nesta descrita batalla, onde o Conde Oliveiros a gañou por goleada, contra o infiel Fierabrás, que cun brebaxe sandaba enfermidades e dores, feridas e coiteladas, xarope que hoxe sería, a ruína boticaria.

 Se comenzó la batalla 
con tanto valor y esfuerzo 
que andaban los doce Pares 
derribando Caballeros, 
acuchillando turbantes, 
cotas, y mallas de acero. 

Pero viendo el Almirante 
la perdida de su Reino, 
mandó retirar su gente, 
y con muy poco recelo 
a su hijo Fierabrás 
lo ha llamado así diciendo: 
Bien sabes, hijo querido, 
que estos doce Caballeros,
que ha traído Carlo Magno, 
son hombres de tanto arresto, 
y me han muerto cien mil hombres,
entre ellos mis Caballeros, 
y por el Dios Apolín 
que les hago juramento, 
que he de tomar la demanda, 
y me he de vengar de ellos. 

Fierabrás dijo: Señor,
eso queda de mi empeño,
dadme licencia e iré al campo,
a donde tiene el Real puesto, 
y los llamaré a campaña,
por ver si puede mi esfuerzo,
uno a uno, o dos a dos
darle fin a todos ellos.

…agigantado en su cuerpo, 
y con quince pies de largo,
era una torre de huesos.

O seguinte martes continuaremos coa batalla, suscríbete a listaxe «Todas as novas» do noso blogue para recibila no teu correo!

Quero recibir información da listaxe de:

¡Non enviamos spam! Lee a nosa Política de Privacidade.

"Arqueoloxia Barbanza"

Domingo Regueira defínese a si mesmo como un chapuzas artístico ou trapalleiro literario. Publica regularmente no seu perfil persoal de facebook e podes seguilo na súa páxina «Arqueoloxía Barbanza» onde atoparás mais do seu interesante traballo de investigación arqueolóxica da nosa contorna. Ademais, os seus contos actuais, cargados de sarcasmo, son publicados en La Voz de Galicia (sección Barbanza). Tamén é colaborador no blogue da Asociación Barbantia «Café Barbantia» e a miúdo debuxa. Unha das exposicións mais recentes foi no Museo Valle-Inclán da Pobra do Caramiñal onde presentou unha serie de negras ilustracións sobre a obra do autor do esperpento.

camiño a orixe

A Orixe: O camiño de Santiago dende Corrubedo a Compostela.

Anímaste a facer esta ruta xacobea a Compostela?

Dificultade: Baixa Distancia: 130 km

Para quen aínda non o saiba fai un ano da presentación da ruta xacobea de 130 km que une Corrubedo con Compostela que foi promovida pola Asociación Amigos do Camiño de Santiago do Barbanza e Sar tras un intenso traballo e aos que debemos dar as grazas por poñela en valor.

Esta nova vía de peregrinación ten por nome «A Orixe» pois segundo contan as referencias históricas atopadas o defunto do apóstolo Santiago veu dende Terra Santa a Galicia arribando a nosa costa.

Á tradición oral sumase aos documentos pois xa conta a lenda da vila mariñeira de Corrubedo que no lugar das pedras do Río do mar, está marcada a pezoña do cabalo do apóstolo cando galopaba as nosas terras.

«As pegadas do camiño» exposición comisariada por Antonio Gónzalez Millán, director do museo Valle-Inclán, leva un ano exhibíndose en diferentes salas e museos da nosa bisbarra amosando os mais de 200 antecedentes que corroboran a existencia deste camiño esquecido. Ademais desta exposición itinerante, Gónzalez Millán xunto ao fotógrafo Adolfo Enríquez Calo son autores do libro que recolle os datos da investigación desta exposición: «As pegadas do Camiño de Santiago no Barbanza e Sar. A Orixe».

Conforme nos trasladan dende a asociación a motivación principal deste camiño é que o peregrino, no seu imaxinario, faga esa viaxe espiritual que acompañou o corpo do apostolo a Compostela. Este é o único camiño que se fai cara o este e que busca o mar en todo o traxecto. Nos sinalan que non só se trata do camiño se non de recuperar a hospitalidade característica que o caracteriza e que tan fermosos recordos deixa en todo aquel que se anima a vivir esta experiencia. Non se trata só de un camiño de ida, se non tamén de volta a orixe.

As etapas

Respetando a tradición, e defendendo o patrimonio xacobeo, a asociación esta a instalar a sinalización do trazado con todo rigor posible. As cinco etapas que conforman esta vía pasan polos municipios de Ribeira, A Pobra, Boiro, Rianxo, Dodro e Padrón onde se une ao Camiño Portugués. A asociación ten pensado facer unha presentación oficial das etapas nas próximas datas e trataremos de informar do lugar e do día a través do noso blogue. Aínda que a agrupación non ten rematada a súa páxina web, nin conta con redes sociais, tamén ten pensado poñerse a traballar neste aspecto e manter toda a información, eventos e actividades recollidos no seu sitio web.

Documentacións do peregrino a Compostela

A credencial do peregrino

A credencial do peregrino é precisa para conseguir A Compostella (para todos aqueles que fan o camiño por pietatis causa) ou o certificado de benvida (para quen fai o camiño por outros motivos). Poderás conseguila nos puntos de acollida de peregrinos, a través das asociacións de amigos do camiño, nas oficiñas de turismo da mancomunidade ou na parroquia de Corrubedo.

Tamén podes descargar a app da credencial para o teu teléfono e, aínda que non substitúe a física, podes meter moitos mais selos que constatan tódolos lugares onde paras.

Tanto en Benboa Corrubedo como en Compostela selamos física e dixitalmente as vosas credenciais.

  • A Compostella, acreditación oficial da peregrinaxe a tumba de Santiago

Para evitar falsificacións determinouse facer un documento que acreditase oficialmente a peregrinaxe a Compostela no sentido relixioso. Este documento é a Compostella, un fermoso recordo para a experiencia vivida que se recolle na Oficiña de Atención o Peregrino da Catedral de Santiago.

A aparición dos vehículos a motor supuxo unha crise no sentido espiritual do camiño e motivouse facendo uso desta acreditación oficial que ratifica que os últimos 100 km foron feitos a pe ou a cabalo, ou así como os últimos 200 km en bicicleta. Para conseguila, hai que traer selada a credencial do peregrino polo menos dous veces ao día nas igrexas, albergues ou restaurantes que atopas no camiño a modo de certificar o teu paso.

  • Certificado de benvida

É un certificado que se lle entrega na Oficiña de Atención o Peregrino da Catedral de Santiago aos peregrinos que fan o camiño por motivos diferentes aos relixiosos ou espirituais. Tamén é preciso acreditar os 100 últimos km a pe ou a cabalo ou os 200 últimos km en bicicleta mediante a credencial do peregrino selada que así o ratifique.

Esto é todo o que debes saber, prepara un bo calzado, mete agua na mochila e a camiñar! Agardamos que te animes a vivir esta experiencia tan enriquecedora.

Ultreia et suseia! Bo camiño!