Showing 22 Result(s)

BATALLA DE OLIVEIROS CON FIERABRAS NO CAMPO DAS DUNAS. V Parte

Traduce el texto/Translate page
Textos de Domingo Regueira inspirado por unha anciá de Sirves que lle falou dunha batalla alí ocorrida e que ela descubriu nun libro que lle trouxo seu pai da Arxentina. Referencias da batalla atopadas no Códice Calixtinus.

 

Lugar: Campo das Dunas
Olveira – Bretal – Sirves- RIBEIRA, 777 (ano máis, ano menos)

 

PARTE V

[lease en prosa]

Oliveros dixo: amigo,
no me platiques en eso,
como quieres que yo olvide
a un Señor tan sabio, y bueno
que con su grande poder
crió la tierra, y el Cielo,
aves, plantas, animales,
y todo cuanto hay terreno,
por adorar a los tuyos,
que son falsos y embusteros,
hechos de manos de hombres;
mejor será, y mas cierto

que tu te vuelvas Cristiano
y serás mi compañero
para defender la Fe
de Cristo Redentor nuestro.
Fierabrás dixo: eso no,[…]

Hai un relato antigo que di, que neste entorno dunar, un temporal deixou os restos dunha casa ó descuberto con unha muller —tal vez momificada— portando unha tixola na man. Analizado este suposto suceso, suscitouse a teoría da probabilidade de que, o que figuraba ser unha casa, fora unha anta megalítica sen profanar, co enxoval intacto.

Seguiremos insistindo nos vestixios sospeitosos, que dende a Eira Vella van ata o Outeiro Roxo.

O sol que xa estaba canso de tan cruenta batalla, ía meterse no mar para refrescarse a cara, nesto Roldán se despega, nunha marcha galopada, para subirse a unha pedra a invocar unha pregaria, onde lle pedía a Deus, unha hora máis de sol, pa´rematala batalla, a que puxo a Corrubedo no horario de Canarias.

Aínda agora poden ver, cun pouco de fe cristiá, as pegadas da montura, do cabaleiro Roldan, que ó gabear os penedos, deixou labrada a sinal, dos metálicos pezuños daquel robusto animal, forxadas coa mesma alquimia, que a súa espada Durandal.

…y se fue luego al momento,
donde estaban los barriles,
y tomando un sorbo de ellos,
al instante se halló sano,
y esto que vió Oliveros,
a la Purísima Virgen
esta suplica le ha hecho:
Sacra y Celestial Princesa,
María Madre del Verbo
a vuestras divinas plantas
hoy humildemente llego,
pidiéndote, Madre mia,
me deis luz, favor, y acierto
para poder conquistar
este Pagano soberbio.
Fierabrás le dixo: amigo,
que oración es la que has hecho?
con ella te has de sanar?
Hoy por merced te prometo,
que vengais a mis barriles
y toméis un sorbo de ellos,
y al instante estarás sano,
y le respondió diciendo:
no quiero yo nada tuyo,
si no lo gano primero.

Os Cantóns Foto: Arqueoloxía Barbanza

Supoño que aqueles barriles contiñan unha sustancia milagrosa, como podía ser un licor de caramiñas, unxido co viño consagrado na Santa Cea, que o profano descubriu, cando dou co Sancto Graal. ¡E non miremos máis!

 

Ficha do moulón:

Fierabrás de Alexandría,
el que a nadie tubo miedo:
A penas tubo veinte años,
cuando obstinado, y soberbio
con su ejercito salió,
y vino a el Romano Imperio,
poniéndole sitio a Roma,
con muy dañados intentos:
Al fin venció la batalla,
haciendo muchos excesos,
y al apostólico dio
muerte, y a otros caballeros,
saqueando las Iglesias,
y derrotando los Templos,
halló las Santas Reliquias,
donde fue el Señor embuelto,
y a sus tierras las llevó,
y en aqueste mismo tiempo
en esa Corte de Francia
habia criado el Cielo
un Carlo Magno que fue
azote de los protervos.

¿Vedes como levou as “Santas Reliquias”?

¿Fierabrás o asasino do Apostólico? ¡Alabado sexa Deus! Este anacronismo coido que merece tratalo en “Cuarto Milenio”, pois non vaia a ser o demo, que ó novo emperador, en vez de estar entretido co as armas de mutilar, i en exploralo espazo; lle dea por contactar cos poltergeits. Imaxinade que a través dun médium, se pon en contacto co Apóstolo. Mellor non inspirar ideas. Ata outro capítulo!

 

O seguinte martes continuaremos coa batalla, suscríbete a listaxe «Todas as novas» do noso blogue para recibila no teu correo!

Quero recibir información da listaxe de:

¡Non enviamos spam! Lee a nosa Política de Privacidade.

"Arqueoloxia Barbanza"

Domingo Regueira defínese a si mesmo como un chapuzas artístico ou trapalleiro literario. Publica regularmente no seu perfil persoal de facebook e podes seguilo na súa páxina «Arqueoloxía Barbanza» onde atoparás mais do seu interesante traballo de investigación arqueolóxica da nosa contorna. Ademais, os seus contos actuais, cargados de sarcasmo, son publicados en La Voz de Galicia (sección Barbanza). Tamén é colaborador no blogue da Asociación Barbantia «Café Barbantia» e a miúdo debuxa. Unha das exposicións mais recentes foi no Museo Valle-Inclán da Pobra do Caramiñal onde presentou unha serie de negras ilustracións sobre a obra do autor do esperpento.

Festas e tradicións do mar en Galicia: A Festa da Dorna de Ribeira.

Foto portada: Dorna_ en Flirck

Traduce esta página/ Translate

Autor/a: Alba Campillo Gómez

A nosa comunidade é coñecida pola inmensa variedade de festividades que nela se
celebran ao longo de todo o ano. As festas galegas concéntranse especialmente no
verán, e moitas delas teñen como fío condutor un dos elementos vertebradores da
cultura da nosa terra: o mar.

Festa da Dorna de Ribeira

 Unha das festas relacionadas co mar que se celebra cada ano na provincia da Coruña é a Festa da Dorna, no municipio de Ribeira, preto do primeiro dos locais de Benboa: Benboa Corrubedo. Esta festa, declarada Festa de Interese Turístico de Galicia en 2005, leva festexándose máis de setenta anos neste concello do Barbanza.

Orixe da festividade

A súa orixe remóntase a 1948, cando un grupo de amigos decidiron recrear unha
pequena maqueta dunha dorna e celebrar a súa botadura, con motivo do sorteo dunha destas embarcacións tradicionais para recadar cartos para a Festa do Virxe do Carme, patroa do mar. Estes amigos simularon que a dorna rifada lles tocara a eles, aínda que non fora certo, e para organizar a celebración deste feito crearon a Real e Ilustre Cofradía da Dorna, asociación cultural que aínda hoxe en día é a encargada de desenvolver as actividades que compoñen esta festa. Desta forma, o acto que comezou como unha broma entre algúns veciños de Ribeira segue a ter lugar cada 24 de xullo, véspera do día de Santiago Apóstolo.

Ons, dorna, anos 60. Foto Staffan Mörling.

Ons, dorna, anos 60. Foto Staffan Mörling.

Actividades dorneiras

O humor e a retranca galega son protagonistas nesta festa, na que cada unha das peñas dorneiras, formadas por agrupacións de xente da zona, colaboran e participan nalgunha das actividades do festexo. Hoxe en día son decenas de peñas con miles de integrantes.

Dende o nacemento da Festa da Dorna ata a creación das peñas dorneiras en 1988, as principais actividades foron o “Baile da Dorna”; os “Exames de patróns”, unha chistosa maneira de dar entrada na Real e Ilustre Cofradía da Dorna a novos integrantes a través de sobornos ao tribunal; ou o “Top Secret”, actividade que parodia eventos da actualidade política e social do momento.

Todas estas tradicionais actividades seguen a realizarse cada ano, pero nas últimas décadas xurdiron outras como o “Sertame itinerante de cansión de tasca”, no que as peñas recitan cantigas nos bares; a carreira e exposición de carrilanas “Jran Prix de carrilanas”; ou o “Jran Premio Ícaro de voo sen motor”, divertido encontro no que os peñeiros e peñeiras saltan dende o porto ao mar empregando enxeñosos aparellos. Aínda que os festexos duran varios días, o 24 de xullo ten lugar o evento máis destacado da festa: “Rejata de embarcasións feitas á machada e propulsadas a pan de millo. Jran Premio Cutre Sark”, na praia de Coroso, acompañada de gastronomía e música.

Para rematar esta celebración á que asisten milleiros de persoas cada ano, organízase un concerto de fin de festa no Paseo do Malecón de Ribeira, que conclúe coa interpretación do himno dorneiro “24 de xullo”.

 

“Jran Premio Ícaro de voo sen motor” Foto: Dorna_ en Flirck

Forsa á Dorna! Vento en popa!
Con jalerna ou en calmada
que non se sabe no mundo
doutra festa máis rachada.
Forsa ás peñas dorneiras,
a mellor tripulasión
esparando as “pañoletas”
ao son do acordeón.

Ademais, todo o programa de actividades e eventos da festa se recolle no Caderno de Bitácora, coa particularidade de estar escrito coa gheada, seseo e cheísmo típicos do
Barbanza. A Festa da Dorna é, por tanto, unha representación ideal da cultura marítima e mariñeira da nosa terra, moi arraigada xa na poboación galega e á que cada vez acode xente de máis sitios, polo que non podes perder a oportunidade de desfrutar desta festa popular se visitas Ribeira no verán.

 

 

Aportacións, suxerencias, agradecementos…? Anímate a deixar un comentario neste artigo de Alba!

ALBA CAMPILLO Gomez

O meu nome é Alba e recentemente gradueime en Turismo e Ciencias Empresariais pola Universidade da Coruña.

Actualmente son guía turística nun museo, onde comecei compaxinando o final dos meus estudos e a realización dos meus traballos de fin de grao co labor de guía.

Son de A Coruña, pero a miña familia materna é do Barbanza, polo que sempre sentín un grande apego á cultura mariñeira, motivo polo cal nun dos mencionados traballos centreime en estudar o turismo mariñeiro desta zona, como unha maneira de dar visibilidade e poñer en valor este tipo de turismo tan arraigado á cultura marítima galega.

Suscríbete a listaxe «Todas as novas» do noso blogue para recibir as novidades en turismo mariñeiro no teu correo!

Quero recibir información da listaxe de:

¡Non enviamos spam! Lee a nosa Política de Privacidade.

BATALLA DE OLIVEIROS CON FIERABRAS NO CAMPO DAS DUNAS. IV Parte

Traduce el texto/Translate page
Textos de Domingo Regueira inspirado por unha anciá de Sirves que lle falou dunha batalla alí ocorrida e que ela descubriu nun libro que lle trouxo seu pai da Arxentina. Referencias da batalla atopadas no Códice Calixtinus.
Lugar: Campo das Dunas
Olveira – Bretal – Sirves- RIBEIRA, 777 (ano máis, ano menos)

 

PARTE IV

[lease en prosa]

Gloria Fuentes recomendaba, como boa escritora, <<no te apartes del guión, pues así lo empeoras, y si vas derecho al grano, si es bueno lo mejoras>>.

Comprenderán que a demora non ven pola prosa murgueira, como diría o bardo Teira, si non polo infiel moulón, parlanchín, execrador e ladrón.

Guarín tu eres porfiado,
y pues no tienes remedio,
apercibete a las armas,
siempre me hallarás dispuesto,

Contaba a siña Ramona, que o lagoeiro se lle quedara cun libro que seu pai trouxera de Arxentina, onde na portada aparecía Oliveiros dacabalo no campo de Olveira pisando “mouriños” a esgalla, e ó fondo, as marfileñas ondas de area.

Quizais esta burda recuperación do romance, a faga en honra a resignación e consolo de todos aqueles que prestaron un libro, e nunca lles volveu a casa.

Esta anciá señora, tamén se recordaba, que cando era nena e polo Carregal andaba, unhas grandes vigas veu, polas que ela pasaba, todas pintaban de azul i ela imaxinaba, que alí houbera un casal, quizais da era romana.

Se pusieron los escudos,
y se apretaron los yelmos,
tomo Fierabrás la lanza,
y está con ella blandiendo,
se retira uno de otro,
y a la seña que se hicieron,
se arrancaron los caballos,
y fue tan recio el encuentro,
y los dos tremendos golpes,-
que uno al otro se dieron,
que se quebraron las lanzas
de ambos dos caballeros…
Sobre el arzón de la silla,
ambos quedaron de pechos,
meten mano a las espadas
y como lobos sangrientos,
se envisten unos a otros,
dándose golpes muy recios;
mas de dos horas y media
duró el combate primero.

Cansados de pelear,
mal heridos, y sangrientos,
Fierabrás le pidió treguas,
estas palabras diciendo:
paremos a descansar,
porque ningun Caballero
tanto me duró delante,
ni ha fatigado mi esfuerzo
ninguno en aqueste mundo
sino es tu, mas yo no entiendo
que seas el que me dices,
sino es uno del infierno;
aquí por cierta verdad
debaxo de juramento,

por aquel Dios que veneras,
y aquella que está en el Cielo,
que me digais la verdad;
y le respondió Oliveros:
Pagano quien te enseñó
con seguridad y acierto
a conjurar los Cristianos,
que no se nieguen a ello?
Sabrás por cierta verdad,
que soy el Conde Oliveros:
Fierabrás le dice, amigo
me alegro de conoceros,
y perdona los desaires,
que te hice de primero.

Dexemos en este estado
este Romance primero,
que en la otra segunda parte
diré de los Caballeros.

Era lamar de tarde, e dende a gradaría, so se berraba por señas por que voz xa non había.

Si con la primera parte,
dixe, que los Caballeros
se quedaron en el campo,
mal heridos y sangrientos,
y puestos a descansar,
Fierabrás dixo a Oliveros:
Has de saber, noble Conde
que he estimado el conoceros,
y ahora si tu quisieras,
que hicieramos un propuesto
de que olvidaras tu Ley,
te vinieras a mi Reyno,
y te casaras con mi hermana,
la mejor dama del pueblo;

Floripes bella Princesa,
que mi Padre de sus Reynos,
te alargará algunas tierras,
también yo hiciera lo mesmo,
y que luego los dos juntos
vinieramos a este Imperio
a dar guerra a Carlo Magno,
haciendo siempre el concepto
que todo cuanto se gane
será para vos, y luego
te coronaran por Rey,
de todito aqueste Reyno.

.

Polo que estamos ollando, nesta feroz loita armada, parece que colle tinxes de unha paz negociada. Semellan aos chungos amaños, neste reino acostumados, onde se acordan contratas, invasións, aliñacións de Costas e urbanizacións.

O seguinte martes continuaremos coa batalla, suscríbete a listaxe «Todas as novas» do noso blogue para recibila no teu correo!

Quero recibir información da listaxe de:

¡Non enviamos spam! Lee a nosa Política de Privacidade.

"Arqueoloxia Barbanza"

Domingo Regueira defínese a si mesmo como un chapuzas artístico ou trapalleiro literario. Publica regularmente no seu perfil persoal de facebook e podes seguilo na súa páxina «Arqueoloxía Barbanza» onde atoparás mais do seu interesante traballo de investigación arqueolóxica da nosa contorna. Ademais, os seus contos actuais, cargados de sarcasmo, son publicados en La Voz de Galicia (sección Barbanza). Tamén é colaborador no blogue da Asociación Barbantia «Café Barbantia» e a miúdo debuxa. Unha das exposicións mais recentes foi no Museo Valle-Inclán da Pobra do Caramiñal onde presentou unha serie de negras ilustracións sobre a obra do autor do esperpento.